Stil maar,gedicht van Brenda | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

geboren op 22-02-1962

Ik heb twee kinderen

gedichten te schrijven.

Ik hoop dat jullie ze

Eerst gekregen aword

thanks meis,jij bent

Dank je wel Miracled voor deze mooie

speciale aword,ik zal hem koesteren.

Dank je ook voor je mooie webblog

waar ik vaak genoeg probeer te zijn

als punt.nl het toe laat

Je bent als de zonnestraal in mijn leven
als een warmte bron zo fijn
denk maar niet dat je klein bent
maar groots in jou geven.

Warme knuffel van mij

Voor jou wens ik de warmte
die jou mag omarmen
in verdriet en in pijn
het troostend mag zijn.

Liefs van je mij

Voor diegene die het betreft

wil ik spreken,
zonder dat ik pijn doe

of een hart hoef te breken.
Ieder persoonlijk voor hun eigen

zonder een fout,
wil ik zeggen jullie

hebben allemaal een hart van goud.
Of je nu zwijg zaam bent

en leest ieder verhaal,
of je nu bang bent of om je af te vragen

misschien dat ik faal.

Menslief zo waardevol en zacht
weet dat ik naar je glimlach

Zonder twijfel of vooroordeel
geef ik je mezelf heel veel

Bij jou durf ik te zijn wie ik ben
terwijl ik zelfs me eigen niet ken

Voelt goed het in vertrouwen
weet ik kan op je bouwen

Liefs van mij

------------------------------------------------------------------------------

Tweede gedichtenbundel Spiegelen

Deze gedichtenbundel is maar liefst 130 gedichten

de kosten voor dit boekje is 22 euro + 3,95

verzendkosten.met aftrek van de kosten,

gaat de opbrengst naar Agape het tehuis voor kinderen.

Heel stiekum en stil zwijgend

geplaatst omdat ik zwicht

over een man die passie heeft

voor elk levens gedicht

hij maakt het mogelijk

een wens in vervulling te doen gaan

voor hen die in het leven staan

jij verdient een plaatsje

gewoon heel speciaal

Mensen ontmoet de denker

en doener achter dit geheel

uitgeverij Nijverdal is heel speciaal

die er bij verbonden is

is de administratie mis

en schrijft haar verhalen

en gevoelens doet vertalen

Stil maar,
Ik hou je wel vast.
Je hoeft niks te verwoorden,
Ik draag met jou je last.
Kom maar hier,
Laat je tranen maar even gaan.
Je hoeft niet langer
eenzaam in je pijn te staan.
Huil maar,
Ik beloof je, het komt goed.
Zolang ik hier bij je ben,
is er niks wat je nu moet doen.
Ga maar,
Nu je tranen zijn gestild,
Spreid je vleugels en vlieg uit,
Maar ik ben er als je wilt.

Jouw woorden zijn de mijne,
Mijn woorden die van jou.
Zonder je echt te kennen,
Weet ik dat ik je vertrouw.

Feilloos voel je me stemming,
Jouw wisseling voel ik aan.
Eén lijn, dezelfde gedachten,
Twee zielen die samen gaan.
Vaak ben je zelfs mijn spiegel,
Reflecteert wat niemand weet.

Ape trots hier op schreef ik terug

spiegel is als een reflectie,
die je heel zuiver zegt,
alles wat je laat tonen,
wordt in je hart gelegt.

Een spiegel wil ook zeggen,
wat voor lief hartje je hebt,
die heel bewogen mee leeft,
met een ander heel oprecht.

Een spiegel kan confronteren,
laat de onzekerheden zien,
waar je nog aan kunt werken,
kan ook als troost zijn bovendien.

Een spiegel is als die gene,
die je na aapt en dingen doet,
waar jij uit mag gaan leren,
tot dat jij je zelf ontmoet.

Liefs dikke knuf mama

Muziek kan je betoveren,

woordeloos zeggen ze,

Maak voor mij een instrument.

Maak voor mij een instrument,

laat de klanken klinken,

als een weerklank in harten,

voor vrede die men kan drinken.

Laat mij zijn vloeiend als water,

verkwikkend en helder,

die warmte geeft heel zacht,

helend in de donkere nacht.

Laat mij het helder lichtje zijn,

als er wanhoop is en verdriet,

mag ik zijn een schouder een arm,

geven het mooiste lied.

Maak mijn een instrument,

het door geef luikje van liefde,

die er is voor anderen in nood,

getekend zijn voor hen die griefde.

Leven is als een russian roulette,

blindelings,gevoel uit geschakeld,

leef je niet van uit je zelf,

het is net of je wordt uitgedaagd.

Niet te denken,niet te ademen,

je hart bonkt in je lijf bang

je bent bang maar gaat niet,

de test tilt je naar een rang.

Die je hoger brengt vergetelheid,

alles wat je had bestaant niet,

sluit je ogen verstand op nul,

vergeet alles waar je van geniet.

Er is alleen die kogel van niets,

je hoort de knal in je oren,

verbazing zinkt in je hart,

verkeerde keuze je hebt verloren.

Dit nummer pakt mij zo ontzetten,

omdat het leven soms een list,

als een russian roulette,

een bang hart is in de mist

Gekregen en gecreerd,door mijn lieve dochter Kim,

hier wordt je toch stil van.

ongesproken zicht zelf,

dat kan mij bekoren.

die door leven getekend,

dingen heeft geleerd,

voor dat gene kan staan.

Stil en zonder taal,

kan hij dingen zeggen,

vertellen zijn verhaal.

wat hij ons kan leren,

zonder te vernederen,

voel je je sterk,niet alleen.

Als hemel bestormer die kleur geeft,

als een warme liefdevolle deken,

weet ik dat verdriet verdwijt,

omdat er meer is wat leeft.

Ik steek een kaarsje aan,

denk aan vele mensen,

die in mijn leven waren,

doe voor velen wensen.

Dat het goed gaat met hen,

stuur ze een beetje troost,

of een beetje warmte,

het vlammetje kleurt rood.

Het gaat kaarsrecht omhoog,

met de energie er kwa kleur,

geeft het de rust weer,

verspreid ook een geur.

Die stuur ik naar die gene,

waar van ik heel goed weet,

dat ze in mijn hart leven,

nooit weg te denken of verdwenen.

De magie van een kaars,

die brand als een dans,

is een gedenking in gedachten,

met een hoop volle glans

De magische muzieknoten

Er was eens een meisje van 6 jaar. Haar naam is Linda. Haar moeder kon heel goed piano spellen. Als de moeder ging spellen vroeg Linda altijd of ze bij haar kon zitten. De mooiste klanken kwam uit de piano. De prachtige melodieën kon ze spellen. Linda wist het zeker, ze later net zo goed piano wil spellen als haar moeder. Toen ze 8 was kreeg ze les van haar moeder. Toen ze 12 was gebeurde er iets vreselijks. Tijdens haar eerste optrede op haar school, kreeg ze te horen dat haar moeder overleden was in een auto ongeluk. Op de begrafenis had ze gezworen geen noot meer te spellen. Toen Linda 25 was liep ze op een dag naar haar werk. Op eens hoorde ze muziek, piano muziek. Ze keek door het raam. Ze zag een vrouw piano spellen, ze leek op Linda’s moeder. Op haar werk wisten ze dat ze goed piano kon spellen omdat de mesten van haar school kwamen. Toen de vrouw klaar was met spellen keek ze recht in de ogen van Linda. Linda liep weg. De vrouw kwam naar buiten. Linda liep door. “Wacht meisje” zei de vrouw. Linda stond stil, ze draaide zich om. “Sorry, ik wou niet zo maar naar binnen kijken. Maar ik hoorde u spellen, u speelt net zo als mijn moeder” zei Linda. De vrouw lachte. “Kom anders bij mij binnen” zei de vrouw. Linda ging mee. “Kan je ook piano spellen?” vroeg de vrouw. “Vroeg maar ben er mee gestopt” zei Linda. “Waarom?” vroeg de vrouw. “Toen ik 12 was overleed mij moeder in een auto ongeluk, het was op de dag dat ik moet optreden op school. Op de begrafenis heb ik gezworen nooit meer een noot te spellen” zei Linda. “Waarom” vroeg de vrouw. “Omdat als ik weer ga spellen het me een beetje te veel aan mijn moeder doet denken” zei Linda. De vrouw ging naar haar piano toe en spelde een paar nummers. Linda dacht aan haar moeder en moest huilen. Toen stopte de vrouw met spellen. Ze ging naast haar zitten. “Elke noot die je speelt brengt je een stuk dichterbij je moeder geest” zei de vrouw. Linda keek de vrouw aan. “Ik weet niet hoe u heet” zei Linda. “Mijn naam is Amber” zei de vrouw. “Hallo Amber, mijn naam is Linda” zei Linda. “Aangenaam” zei Amber. Linda stond op. “Ik moet je dit zegen Linda, je moet zelf weten of je in de voetstappen van je moeder treed” zei Amber. Linda keek naar Amber. “Elke noot geeft je het gevoel dat je moeder dichtbij je is klopt dat?” vroeg Amber. “Ja” antwoorden Linda. “Je moet door gaan met piano spellen, zou je moeder leuk vinden” zei Amber. “Hoe weet je dat zo zeker?” vroeg Linda. “Ga eens mee Linda” zei Amber. Linda ging mee met Amber naar het dak, op de dak stond een kas. “Ga maar naar binnen Linda” zei Amber. Linda ging naar binnen. Er waren vlinders overal. Allerlei kleuren, vormen en maten. Amber kwam ook binnen. “Linda geloof jij in herboren worden?” vroeg Linda. “Nee” zei Linda. Op eens kwam er een vlinder op Linda af gevlogen. Het had de mooiste kleuren. “Linda, mensen kunnen herboren worden. Als ze iets nog moeten doen kunnen ze in dieren veranderen of weer als een baby geboren worden. Deze vlinder is het aller mooiste van allemaal” zei Amber. “Het voelt raar het lijkt net als of deze vlinder tegen mij praat” zei Linda. “Doen ze ook” zei Amber. Linda keek op. Amber pakte Linda’s hand en ging naar het einde van de dak. “Sluit je ogen eens en luister goed” zei Amber. Linda dé wat Amber had gezegd. Ze hoorde op eens piano muziek. Linda hoorde haar moeders stem. Ze draaide zich om. De vlinder die zo mooi was veranderen in een vrouw. Het was Linda’s moeder. “Mama” zei Linda en ze rende naar haar moeder toe, ze gaf haar een knuffel. “Luister lieve dochter van mij ik wil dat je de wereld laat zien dat je de talent van je moeder hebt” zei de moeder van Linda. Linda keek haar moeder aan. “Je kan goed piano spellen, laat dat zien” zei de moeder. Linda gaf haar moeder nog een knuffel en haar moeder verdween. Linda ging de volgende dag naar een theater toe. Er stond daar nog een piano. Ze ging zitten en begon te spellen. Een man kwam het theater binnen. De man

stond stil. “Hallo” zei de man. Linda schrok. “Sorry, ik wou je niet laten schrikken” zei de man. Linda keek de man aan. “Mijn naam is Pieter” zei de man. “Linda” zei Linda. “Hoe oud ben jij?” vroeg Pieter. “25” zei Linda. “Je speelt goed piano” zei Pieter. “Bedankt” zei Linda. Pieter ging op het podium staan. “Misschien kan ik wat met je talent” zei Pieter.

“Ja, kan je dat doen?” vroeg Linda. “Ik kan jou helpen om beroemd te worden” zei Pieter. “Echt waar?” vroeg Linda. “Ja” zei Pieter. En Linda werd beroemd. Ze liep nog wel eens langs het huis van Amber. Maar ze was er niet. Heel veel mensen zegen dat er nooit iemand heeft gewoond. Maar Linda gelooft het niet want boven vloog een vlinder op Linda. Ze draagt al haar muziek op naar haar moeder. Toen ze 30 was ze heel erg ziek. Ze kwam te overlijden. Maar haar muziek leefde vooral tijd door. Kleine kinderen willen later zo als Linda worden. En nu is ze bij haar moeder

Einde

Dit is geschreven door Kim mijn dochter van zestien jaar,ze heeft dyslectie,maar het verhaal van haar gaf mij kippevel.

Vanavond gaat Koos van radio Utopia gedichten voor lezen van mij,

ik heb de gedichten gestuurd,waar bij hij de muziek heeft uit gekozen,

die er bij passen,ik hoop dat jullie gaan luisteren bij radio Utopia,

kijk voor de link bij speciale lingen en klik er op.

Mijn dochter mag graag zingen,

oefend ook wel voor youtube,

soms met leuke reacties,

de meesten doet er niet toe.

Ze doet het voor haar plezier,

omdat ze van muziek houd,

nu heeft ze een moeilijk nummer,

haar stem draagt vertrouwd.

Toch de noten tot een eind,

die goed klinkt in het gehoor,

daarom kippevel gekregen,

ik zal het delen hoor.

Een ape trotse moeder,

die heel veel van haar houdt.

Vriendelijke woorden,

geeft je het gevoel,

reeel op dit moment,

omdat jij jij mag zijn,

Niets moet alles mag,

gedragen op de wind,

sla jij je vleugels uit,

mag je groeien mijn kind.

In elke muziek stuk zit een gevoel,

voor iedereen op eigen wijze,

dit nummer is voor mij subliem,

heeft een speciale waarde en doel,

Luister naar wat er wordt gespeeld,

ga mee met de klanken van muziek,

dompel je zelf onder van klanken,

misschien dat je mijn gevoel deeld.

Nachtegaaltje met je klanken,

luister ik je neemt me mee,

mijn hart stijgt als ze horen,

en doet de creatie danken.

Van jou bestaan jou wezen,

laat ik alles los wat er is,

pijn,verdriet dingen die knagen,

niets doet me dan meer vrezen.

Je geeft me kleur,geeft de kans,

om naar me zelf terug te komen,

met je liefdevolle gezang,

ga ik op in de ritme van jou dans.

De warmte van je geluid,

doet me liefdevol beseffen,

dat er meer is dan leed,

zodat ik groei op jou gefluit.

Als dingen soms wanhopig lijken,

en twijfel sluit in je hart,

dan kan ineens ander zijn,

dan je gevoel laat blijken.

Want dan is de glimlach er,

omdat je even te zien krijgt,

dat je de lach nog hebt,

lijken je ogen een ster.

Die gene die het geeft,

is juist dicht bij je hart,

die alles delen wil met jou,

in alles wat in jou leeft.

Dus als tranen binnen in gist,

denk dan even terug,

aan dat gene wat was,

als je je glimlach even mist.

Janny

If ever you got rain in your heart,

i will be there for you,

to give a sholder to cry on,

iff the feelings torn you apart.

Liefdevol begrijpen,

woordeloos verstaan,

in wat wordt gezegt,

geen hard verwijten.

luisterd het gevoel,

de leegte niet kaal.

de woorden gesproken,

je hart wordt genezen.

Met geen pen te beschrijven,

nog in woorden uit te leggen,

verdriet wat je voelt,

je kunt het niet weg zetten.

Op je netvliezen gebrand,

als een film die blijft spelen,

willen wij allen zeggen,

wij je steunen als je wil delen.

Je staat niet alleen,

iedereen heeft het er over,

dat ze ook aan jou denken,

in wat je is overkomen.

Menslief jij hebt zoveel indruk gemaakt,

in mijn hart en mijn gevoel,

dat ik je meteen van je hield,

zonder dat het vekeerd werdt bedoelt.